Al veel, veel te lang geleden dat ik hier wat geschreven heb.

Er is ondertussen ook weer het een en ander gebeurt.

Enkele weken terug is de lieve vader van mijn vriend (dus een beetje mijn schoonvader) overleden na een moeizame tijd. Hij was al een tijd aan het dementeren en de laatste winter ging het steeds slechter met hem. Moeder heeft het nog tot mei volgehouden om voor hem te zorgen, maar toen moest er iets gebeuren. Pa zou in ieder geval in aanmerking komen voor dagopvang en waarschijnlijk zelfs in een verzorgingshuis geplaatst gaan worden. Maar eerst moest hij naar het ziekenhuis voor een lichamelijk probleem met zijn blaas, dat eerst verholpen moest worden. Ook zou de geriater hem observeren hoe goed of slecht het met zijn dementie gesteld was.

Deze ziekenhuisopname heeft hem geen goed gedaan, hij werd eerst steeds verwarder en afweziger en kwam zelfs op gegeven moment volledig in bed te liggen. Zakte weg in een zogenaamde "delier" en hier is hij eigenlijk niet meer uitgekomen. Hij leefde in zijn eigen droomwereld en wilde weinig tot niets meer verzorgd worden. Werd agressief naar de verpleging en ook van de mensen om hem heen kon hij weinig meer hebben. Hij at niet meer en ook sondevoeding was geen optie omdat hij alles er zo weer uittrok. Om hem verder niet meer te plagen hebben we in overleg met de artsen besproken dat we hem zelf zouden laten bepalen wat hij wilde en niet. Heel af en toe nam hij nog wat eten of drinken tot zich, maar dat werd steeds minder. En na meer dan 5 weken ziekenhuis is hij langzaamaan in een soort coma geraakt en ingeslapen. Heel triest allemaal, maar voor hemzelf is het goed, hij heeft eindelijk rust in zijn hoofd.

Lieve pa, bedankt voor de gezellige uurtjes en de warme liefde die we van je mochten ontvangen.

Slaap zacht……